οι μικροί πολίτες

Φεβρουάριος 2003

  
« Ουσιαστική παιδεία δεν μπορεί ν’ αποχτήσομε, αν δεν τη θεμελιώσομε στη δική μας, την πραγματική ζωή του νέου ελληνισμού και το εκφραστικό του όργανο, τη γλώσσα του ελληνικού λαού και τη ζωντανή παράδοση.
    Μόνον έτσι θα έχομε πραγματική στροφή στο παρόν και στις ανάγκες του, θα μορφώσομε αληθινά την εθνική ψυχή, το ήθος και το πνεύμα, ένα πνεύμα θετικό αλλά και δημιουργικό, και μόνον έτσι οι κλασικοί θα γίνουν και για τη νεότερη Ελλάδα, πηγή πλούσιας ζωής »

  Αλέξανδρος Δελμούζος

γεννημένος δάσκαλος...


     Ο Αλέξανδρος Δελμούζος γεννήθηκε στην καρδιά του νομού μας το 1880.Ήταν από τους πρωτοπόρους του δημοτικισμού ,στην εκπαίδευση (καθηγητής πανεπιστημίου , παιδαγωγός) . 
         Ο Δελμούζος σπούδασε στην Αθήνα και στη Γερμανία.. Μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του, διορίστηκε διευθυντής στο παρθεναγωγείο Βόλου [1908] . Ως διευθυντής, εισήγαγε πρώτος τη δημοτική γλώσσα και τις αρχές του σχολείου εργασίας. Αυτές οι νεωτεριστικές του κινήσεις προκάλεσαν αντιδράσεις από τους ανθρώπους με συντηρητικές αντιλήψεις. Το παρθεναγωγείο διέκοψε τη λειτουργία του το 1911,και ο Δελμούζος παραπέμφθηκε σε δίκη, αλλά αθωώθηκε στη δίκη του Ναυπλίου το 1914

        Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Εκπαιδευτικού Ομίλου και από το 1917 ως το1920, ανώτατος επόπτης της Δημοτικής εκπαιδεύσεως. Το1923 [μετά την πτώση του Βενιζέλου] ανέλαβε τη διεύθυνση του Μαρασλείου Διδασκαλείου και το 1929 διορίστηκε καθηγητής παιδαγωγικής στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [1929-1934 και 1936-1938]. 
        Ήταν από τους πρωταγωνιστές του εκπαιδευτικού δημοτικισμού που απέβλεπε στην αναγέννηση της Ελληνικής παιδείας. Έργα του:
Σαν παραμύθι, Δημοτικισμός και παιδεία, Πρώτες προσπάθειες στη Μαρασλειο, Το πρόβλημα της φιλοσοφικής σχολής, Παιδεία και κόμμα,κ.α. 
       Ακόμη συνεργάστηκε στη σύνταξη του
Αλφαβητάριου  του κράτους και του αναγνωστικού της Γ’ δημοτικού Τα ψηλά βουνά(1918) του Ζαχ. Παπαντωνιου.
        Όλη του τη ζωή την αφιέρωσε στη βελτίωση των διδακτικών μεθόδων και στην Ελληνική εκπαίδευση. Είχε κατανοήσει τη σημασία της δημοτικής γλώσσας για τη διδασκαλία στα σχολεία. Το έργο του θεωρείται ανεκτίμητης αξίας για το Νεώτερο Ελληνισμό. Πέθανε στην Αθήνα το 1956.



Καλλιαντέρη Ναυσικά
Καραχάλιου Ειρήνη
Β΄ Γυμνασίου

 
« Κάθε πράξις και κάθε λόγος που πηγάζει από ένα σύστημα ενιαίον βασιζόμενον εις την επιστήμην, την αντίληψη του καθήκοντος και την ειλικρίνειαν, και εμπνεόμενον από ένα και μόνο πόθον: να ιδώ και στον τόπο μας την ανατολή ενός πραγματικώς εθνικού νεοελληνικού πολιτισμού »
  « Μισά και φτωχά είναι τα αποτελέσματα του ελληνικού σχολείου, σε μισά και φτωχά αποτελέσματα καταλήγουν τόσοι κόποι και τόσες προσπάθειες.

Τι σκοπό έχει το σχολείο, το ξέρετε όλοι. Ζητεί να μορφώσει ανθρώπους που να μπορούν να ζήσουν παραγωγικά στον τόπο που ανήκουν. Γι’αυτό πρέπει να αναπτύξει αρμονικά το πνεύμα, το ήθος και το σώμα του παιδιού και να του δώσει και να του γυμνάσει όσες γνώσεις και δεξιότητες του χρειάζονται για να ζήσει την σημερινή ζωή »

 

                                    στην πρώτη σελίδα

η Παιδεία

δεν υπάρχουν σχετικά κείμενα (προς το παρόν!)

Βιογραφικό του Αλέξανδρου Σελμούζου με πολλές πληροφορίες

Η ιστορία του γλωσσικού ζητήματος